Pagkatapus ng di kakaunting pahirap na ginawa sa lima kataong ito, ay pinagbabaril at ang kanilang mga bangkay ay patagong ipinabaon sa libingan ng bayan. Ang inasal na ito sa lima katao ng walang anomang paglilitis, ay ikinabalisa ng mga taga-Giginto at ipinag-isip ng paghihiganti. Noon din ay kumilos ang magpinsang Paulino at Agapito Garcia, kapwa naninirahan sa nayong Tabang, Giginto, at pinatay ang dalawang kawal na kasadores na malimit nagsisilabas sa kanilang himpilan at nangloloob sa bahay-bahay, na matapus pagpapadapain ang lahat ng maratnang tao sa loob, ay hinihingi ang susi ng mga kaban at baul. Upang maitago ang katampalasanang ito sa mata ng mga kastila at maka-kastila sa bayan, ang mga bakas at bahid ng dugo ng dalawang pinatay, ay pinagsasabuyan ng alikabok ng mga babaing natitira sa kalapit na bahay, na pinangyarihan ng pagpatay na nasa may bungad lamang ng nayon, mula sa bungad na ito hanggang sa pook ng Pinyahan na pinaglibingan sa dalawa. Pagkaalam, kinabukasan, ng mga pinunong kasadores at sarhento sa himpilan ng Giginto sa pagkawala ng dalawang kawal, kapagkaraka’y ipinag-utos sa mga kawal ang pagsisiyasat sa lahat ng bahay-bahay sa kabayanan, at sapagkat hindi makakita ng anomang bakas na sukat ikakilala sa naturang pagkamatay ng dalawang kasama, sa malaking pagkapoot ng punong kasadores sa lahat ng taong-bayan, ay nag-utos ng ibang paraan ng pagsisiyasat. Kinabukasan noon, at nang kasalukuyarg nagmimisa, na sanhi ng ipinagkatipon ng maraming tao sa simbahan, — sapagkat sa Pilipinas nang kasalukuyang nangyayari ang panghihimagsik, ay lalung napagkilala sa taong bayan ang banal na pag-ibig sa Diyos nang higit sa alin mang panahon ng kapayapaan — ang ginawa ng nasabing pinunong kastila, ay ipinag-utos sa kanyang mga kawal na bantayan ang mga pinto ng simbahan at huwag tulutang may isa mang lumabas na tao, man tapus ang misa, hangga’t walang sinomang nagsasabi ng totoo sa pagkamatay ng dalawang kawal na hinahanap. Dahil sa pasyang ito ay isang matandang babaing nagngangalang Buro ang kusang humarap, sa pamamag-itan ng kurang Leocadio Sanchez, at nagsabing noong kamakalawa sa gabi, ay nakita niyang nagdaan sa nayon ng Tabang ang dalawang kasadores na patungong kabesera ng lalawigan. Nang masiyahang-loob ang pinuno sa pahayag na ito, at ng maypahinto ang pagpapabantay sa simbahan, ay lumakad na kasama nang lalung maraming kawal na kasadores at nagtungo sa labasan ng nayong Tabang; dito’y pinagdadakip at pinigil ang lahat ng taong masumpungan at makita sa daan, at dahil sa isa man sa mga taong ito’y walang makapagsabing tumpak sa itinatanong bagay sa dalawang kawal na nawawala, ay ipinag-utos sa mga kawal na pagbabarilin noon din ang lahat, utos itong sinunod, kaya sa mga kulangpalad na pinaghuli ay wala isa mang nakaligtas sa biglang kamatayan. Ang dami ng mga bangkay na natimbuwal sa paraan ding yaon, ay may pitong kariton na pawang ipinadala sa kabesera ng lalawigan.